Te nazwiska zna cała Polska. Spoczywają na gdańskich cmentarzach

Wszystkich Świętych to czas, gdy odwiedzamy groby bliskich i zapalamy znicze. To również okazja, by przypomnieć sobie historie osób, które na trwałe zapisały się w dziejach Gdańska i całego Trójmiasta. Ich życiorysy często wykraczają daleko poza lokalną historię, a miejsca spoczynku można odnaleźć zarówno na rozległych nekropoliach, jak i w zabytkowych świątyniach.

Cmentarz Srebrzysko w Gdańsku. Tu spoczywają bohaterowie Solidarności

Cmentarz Srebrzysko to jedna z najważniejszych nekropolii w Gdańsku. Zajmuje około 28 hektarów i powstał w latach 1924 i 1925. W 1928 roku poświęcono znajdującą się na jego terenie kaplicę, a w 1937 roku cmentarz zaczął pełnić funkcję nekropolii komunalnej dla mieszkańców miasta. W kolejnych latach wytyczono główną aleję i zaplanowano charakterystyczny tarasowy układ terenu. Podczas II wojny światowej chowano tu zarówno cywilów, jak i niemieckich żołnierzy poległych podczas ataku na Westerplatte oraz innych działań wojennych. Po zakończeniu wojny Srebrzysko stało się głównym miejscem pochówku gdańszczan. Do końca lat 70. spoczęło tu wiele osób zasłużonych dla miasta, Pomorza i całej Polski.

Jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci jest Anna Walentynowicz, działaczka Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża i współtwórczyni NSZZ „Solidarność”. Jej zwolnienie ze Stoczni Gdańskiej 8 sierpnia 1980 roku stało się jednym z bezpośrednich powodów rozpoczęcia strajku, który doprowadził do powstania Solidarności. Walentynowicz była inwigilowana przez Służbę Bezpieczeństwa. W stanie wojennym została internowana, a w dokumentach dotyczących działalności aparatu bezpieczeństwa znalazły się również informacje o planach jej otrucia. Zginęła 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie smoleńskiej. Jej grób znajduje się na Srebrzysku, w rejonie VII, w kwaterze I.

Na tej samej nekropolii spoczywa Arkadiusz „Aram” Rybicki, polityk, działacz opozycyjny i poseł na Sejm. W sierpniu 1980 roku wspólnie z Maciejem Grzywaczewskim przepisał na drewnianych tablicach 21 postulatów strajkujących robotników. Tablice stały się jednym z najważniejszych symboli walki o wolność i zostały wpisane na listę UNESCO „Pamięć Świata”. Rybicki w latach 80. współpracował z Lechem Wałęsą, a po przemianach politycznych działał między innymi w samorządzie i Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Był także dyrektorem kreatywnym Agencji Filmowej Profilm i producentem programu „Lalamido”. Zginął w katastrofie smoleńskiej w wieku 57 lat. Spoczywa w Alei Zasłużonych.

Wśród osób pochowanych na Srebrzysku jest również Olga Krzyżanowska, lekarka i działaczka Solidarności. W młodości należała do Szarych Szeregów, a podczas II wojny światowej uczestniczyła w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie pracowała jako lekarka na Pomorzu, a po przemianach politycznych zaangażowała się w działalność parlamentarną. Była posłanką, wicemarszałkinią Sejmu i senatorką.

W Alei Zasłużonych spoczywa także Alina Pienkowska, pielęgniarka i działaczka opozycji demokratycznej, zaangażowana w działalność Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża. Na cmentarzu pochowano również Magdalenę Modzelewską-Rybicką, współzałożycielkę Ruchu Młodej Polski i uczestniczkę strajku w Stoczni Gdańskiej.

Paweł Huelle i Stanisław Michalski. Znane nazwiska ze świata kultury

Srebrzysko jest miejscem spoczynku wielu osób, które pozostawiły po sobie trwały ślad w polskiej kulturze. Jedną z nich jest Paweł Huelle, pisarz, poeta i dramaturg, którego twórczość była silnie związana z Gdańskiem. Największą popularność przyniosła mu powieść „Weiser Dawidek”, wydana w 1987 roku. Książka zdobyła uznanie czytelników i krytyków, a w 2000 roku została zekranizowana przez Wojciecha Marczewskiego pod tytułem „Weiser”. Huelle w swoich utworach często wracał do rodzinnego miasta, jego przeszłości, mieszkańców i skomplikowanej historii. Pisarz spoczywa na Cmentarzu Srebrzysko w rejonie IV, w kwaterze TAR I, w rzędzie 2a. Jego twórczość do dziś pozostaje ważną częścią literackiego obrazu Gdańska.

Na tej samej nekropolii pochowany jest Stanisław Michalski, aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, przez lata związany z Teatrem Wybrzeże. Wystąpił w ponad 90 produkcjach, między innymi w filmach „Człowiek z żelaza”, „Blaszany bębenek” i „Westerplatte”. Widzowie mogli go również oglądać w serialu „Na kłopoty... Bednarski” oraz w popularnej „Rodzinie zastępczej”, w której wcielił się w dziadka Kuby. Michalski był dyrektorem Teatru Wybrzeże w latach 1988 i 1993. W 1973 roku został wybrany Gdańszczaninem Roku. Spoczywa w kolumbarium na prawo od głównego wejścia na Cmentarz Srebrzysko.

Warto wspomnieć także o Lucynie Legut, aktorce teatralnej, malarce i autorce książek dla dzieci oraz młodzieży. W 1950 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Aktorską w Krakowie, a w latach 1956 i 1983 była aktorką Teatru Wybrzeże. Jej twórczość obejmowała również słuchowiska radiowe oraz widowiska telewizyjne i teatralne. Legut przez dziesięć lat była związana z reżyserem Wojciechem Jerzym Hasem. Zachowane listy pary opublikowano w książce „Ptak srebrnopióry”. Aktorka i pisarka została pochowana w kolumbarium na prawo od głównego wejścia na Srebrzysko.

Na cmentarzu spoczywa również Sat-Okh, czyli Stanisław Supłatowicz, autor książek o kulturze rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej i jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiego ruchu indianistycznego. Opowiadał o swoim niezwykłym pochodzeniu, twierdząc, że jest synem Polki, która uciekła z Syberii, i wodza północnoamerykańskiego plemienia Szaunisów. Jego życiorys budził kontrowersje, a część opowieści była kwestionowana. Mimo to odniósł sukces literacki, a jego książki tłumaczono na wiele języków. Sat-Okh spoczywa w rejonie X Cmentarza Srebrzysko, w kwaterze II, w rzędzie 4. Jego grób znajduje się w pobliżu alejki odchodzącej w lewo i prowadzącej pod górę.

Anna Kurska i Lech Bądkowski. Ważne postacie w historii Gdańska

Na Cmentarzu Srebrzysko pochowana jest Anna Maria Kurska, prawniczka, adwokatka, sędzia i senatorka. Podczas II wojny światowej była sanitariuszką Powstania Warszawskiego, a w późniejszych latach angażowała się w działalność opozycyjną. Była matką Jarosława i Jacka Kurskich. Jej grób znajduje się w Alei Zasłużonych.

Ważną postacią związaną z Gdańskiem był również Lech Bądkowski, pisarz, publicysta i działacz społeczny. Jego działalność miała duże znaczenie dla rozwoju regionalnej tożsamości Pomorza. Był zaangażowany w życie kulturalne i społeczne, a po powstaniu Solidarności wspierał niezależny ruch związkowy.

Na Srebrzysku spoczywa również Franciszek Duszeńko, ceniony rzeźbiarz i profesor związany z gdańskim środowiskiem artystycznym. Wśród pochowanych jest także Zbigniew Żakiewicz, pisarz, oraz Brunon Synak, socjolog, profesor, działacz samorządowy i prezes Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego.

Srebrzysko jest także miejscem spoczynku Zenona Plecha, jednego z najbardziej znanych polskich żużlowców. Jego osiągnięcia sportowe sprawiły, że zapisał się w pamięci kibiców nie tylko z Gdańska.

Zdzisław Kieturakis. Lekarz, który zapisał się w historii polskiej medycyny

Wśród zasłużonych osób pochowanych na Srebrzysku znajduje się Zdzisław Kieturakis, wybitny gdański chirurg i pionier polskiej medycyny. Po II wojnie światowej pracował w Akademii Lekarskiej w Gdańsku, gdzie rozwijał działalność kliniczną i naukową.

W 1963 roku jako pierwszy w Polsce wszczepił elektryczny rozrusznik serca pacjentowi z zespołem Morgagniego-Adamsa-Stokesa. Było to ważne osiągnięcie w rozwoju polskiej kardiologii. Kieturakis zmarł w 1971 roku w wieku 66 lat.

Na tej samej nekropolii spoczywa Marian Pelczar, historyk, doktor filozofii i wieloletni dyrektor Biblioteki Gdańskiej Polskiej Akademii Nauk. W 1945 roku przybył do Gdańska jako członek grupy Ministerstwa Oświaty odpowiedzialnej za organizację życia naukowego i kulturalnego. Uczestniczył w zabezpieczaniu zbiorów bibliotecznych i archiwalnych, a później publikował liczne prace dotyczące Gdańska i Pomorza.

Wśród osób zasłużonych dla nauki znajduje się również Jerzy Kołodziejski, profesor Politechniki Gdańskiej i wojewoda gdański w latach 1979 i 1982, a także Stanisław Rydlewski, profesor i rektor Politechniki Gdańskiej. Na Srebrzysku pochowany jest również Hubert Górnowicz, profesor Uniwersytetu Gdańskiego, oraz Stanisław Pestka, poeta i pisarz kaszubski.

Stanisław Sołdek i Franciszek Kotus-Jankowski. Historia zapisana na nagrobkach

Aleja Zasłużonych na Srebrzysku przypomina także o powojennej odbudowie Gdańska i rozwoju przemysłu stoczniowego. Spoczywa tu Stanisław Sołdek, stoczniowiec, którego nazwisko zna wielu miłośników morskiej historii Polski. W latach 1947 i 1948 wyróżnił się wysoką wydajnością pracy w brygadzie traserskiej Stoczni Gdańskiej, osiągając 206 procent normy. Jego dokonania sprawiły, że pierwszemu statkowi zbudowanemu po II wojnie światowej przez polski przemysł okrętowy nadano właśnie jego nazwisko. Statek „Sołdek” został zwodowany w 1948 roku i dziś jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych zabytków gdańskiego portu.

Sołdek ukończył szkołę średnią, a następnie studiował na Wydziale Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej. Pracował później w Polskim Rejestrze Statków, gdzie został dyrektorem technicznym, a następnie kierował Stocznią Wisła. Był również posłem na Sejm w latach 1952 i 1956.

W Alei Zasłużonych pochowany został także Franciszek Kotus-Jankowski, pierwszy polski prezydent Gdańska po II wojnie światowej. Funkcję tę pełnił w latach 1945 i 1946, w okresie odbudowy miasta i organizowania jego powojennego życia. Później był dyrektorem Państwowych Zakładów Samochodowych w Gdyni.

Na Srebrzysku spoczywają ponadto Wacław Czarnowski, pierwszy dyrektor Stoczni Gdańskiej, Franciszek Chudoba, pierwszy wiceprezydent Gdańska po wojnie, oraz Henryk Śliwowski, wojewoda gdański w latach 1972 i 1979.

Wśród pochowanych w tej części cmentarza znajduje się także Małgorzata Pipkowa, uczestniczka obrony Poczty Polskiej w Gdańsku, oraz Józef Więckowski, profesor Politechniki Gdańskiej. Warto pamiętać również o Marianie Seredyńskim, działaczu społecznym i dyrektorze Polskich Szkół Handlowych w Wolnym Mieście Gdańsku.

Na nekropolii znajduje się także grób Ernsta Edvarda Bonstedta, zmarłego w 1914 roku dyrektora szkoły Conradinum, przeniesiony na Srebrzysko z innego miejsca pochówku.

Cmentarz Oliwski w Gdańsku. Tu spoczywają Zbigniew i Maciej Kosycarz

Cmentarz Oliwski jest jednym z najbardziej charakterystycznych miejsc pamięci w Gdańsku. Stare drzewa, zabytkowe nagrobki i spokojne alejki tworzą przestrzeń, w której historia miasta przeplata się z losami jego mieszkańców. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych miejsc jest grób Zbigniewa i Macieja Kosycarzów, ojca i syna, którzy przez dziesięciolecia fotografowali Gdańsk i Pomorze.

Zbigniew Kosycarz przyjechał do Gdańska w czerwcu 1945 roku. Wcześniej studiował malarstwo w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych, ale nie ukończył tych studiów. Pracował jako fotograf na transatlantyku MS „Batory”, a po osiedleniu się w Gdańsku dokumentował powojenną odbudowę, codzienne życie mieszkańców i rozwój miasta. Był fotoreporterem lokalnych gazet, a jego zdjęcia publikowano również w czasopismach ogólnopolskich.

Jego syn Maciej poszedł w jego ślady. W 1996 roku założył agencję fotograficzną Kosycarz Foto Press. Dużą popularność zdobyły jego albumy z serii „Fot. Kosycarz. Niezwykłe zwykłe zdjęcia”. Ojciec i syn współpracowali również z Ministerstwem Spraw Zagranicznych, przygotowując wystawę „Zwykłe Miasto Gdańsk w obiektywie ojca i syna”. Zdjęcia obu fotografów są dziś cennym zapisem przemian Gdańska. Pokazują miejsca, które z biegiem lat zmieniły wygląd, wydarzenia przyciągające tłumy i codzienność mieszkańców, często nieobecną w oficjalnych kronikach.

Zbigniew Kosycarz zmarł w 1995 roku, a Maciej Kosycarz w 2020 roku. Obaj zostali pochowani na Cmentarzu Oliwskim, w kwaterze 6. Po wejściu od ulicy Opackiej należy kierować się w lewo, w stronę kwatery położonej za kolumbarium.

Kacper Tekieli. Nagrobek, który przypomina o miłości do gór

Na Cmentarzu Oliwskim spoczywa także Kacper Tekieli, wspinacz i instruktor, mąż Justyny Kowalczyk-Tekieli, mistrzyni olimpijskiej w biegach narciarskich. Tekieli należał do doświadczonych polskich alpinistów. W Tatrach przeszedł około 300 dróg wspinaczkowych, uczestniczył też w wyprawach w ramach programu Polski Himalaizm Zimowy 2010 i 2015, między innymi na Makalu i Broad Peak Middle. W 2010 roku został nominowany do prestiżowej nagrody Piolet d’Or za przejście nową drogą na szczyt Snovasskjerdingan.

W tym samym roku zdobył wszystkie szczyty Wielkiej Korony Tatr w czasie 37 godzin i 28 minut, poprawiając poprzedni rekord o ponad 11 godzin. Zginął w maju 2023 roku podczas zejścia z Jungfrau w Szwajcarii, gdy porwała go lawina. Jego grób wyróżnia się symbolami nawiązującymi do wspinaczki. Na nagrobku znajdują się motywy górskie, czekan i liny, a także fragment skały. To miejsce, które przypomina o pasji, której poświęcił życie.

Konstanty Czaban i Stanisław Chlebowski. Nieznane historie Cmentarza Oliwskiego

Na Cmentarzu Oliwskim spoczywa również Konstanty Czaban, jeden z twórców Gdańskiego Ogrodu Zoologicznego. Urodził się 25 września 1897 roku, a zmarł 6 stycznia 1959 roku. Był kynologiem i miłośnikiem zwierząt, szczególnie psów. Zoo w Oliwie otwarto 1 maja 1954 roku, a Czaban należał do osób, które zaangażowały się w jego powstanie i rozwój. Wraz z nim podwaliny pod ogród zoologiczny tworzyli profesor Czesław Wierusz-Kowalski i Stanisław Wlekliński. Jego nagrobek wyróżnia się charakterystyczną szklaną fasadą.

Kolejną postacią jest Stanisław Chlebowski, malarz polskiego pochodzenia działający przed wojną w Wolnym Mieście Gdańsku. Wraz z Marianem Mokwą należał do ważnych przedstawicieli polskiego środowiska artystycznego w regionie. Swoje prace prezentował między innymi w Paryżu i Berlinie. W 1912 roku zadebiutował wystawą w gdańskiej galerii w Katowni, a rok później Muzeum Miejskie kupiło jego obraz „Martwa natura z rybą”. Chlebowski urodził się w 1890 roku w Braniewie, a zmarł w Gdańsku w wieku 79 lat. Został odznaczony między innymi Krzyżem Zasługi i odznaką honorową „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”.

W Oliwie pochowany jest także Aleksander Bereśniewicz, znany jako Kapitan Mróz. Był żeglarzem, wykładowcą Studium Wychowania Fizycznego Politechniki Gdańskiej i instruktorem wielu dyscyplin sportowych. Rozgłos przyniósł mu samotny rejs po Bałtyku w listopadzie 1971 roku. W 1995 roku był jednym z projektantów jachtu „Politechnika Gdańska”, a następnie kapitanem podczas rejsu po Bałtyku. Zmarł w 2007 roku w wieku 99 lat.

Warto zwrócić uwagę również na groby ppłk. Brunona Rolke, oficera Wojska Polskiego i Armii Krajowej odznaczonego Krzyżem Virtuti Militari, Leonarda Rutskiego, lekarza i żołnierza AK, oraz Bronisławy Sołek, uczestniczki Powstania Warszawskiego. Na Cmentarzu Oliwskim spoczywa również Kazimierz Kopecki, profesor Politechniki Gdańskiej.

Cmentarz Łostowicki w Gdańsku. Antoni Browarczyk i twórcy polskiej muzyki

Na mapie miejsc pamięci w Gdańsku ważne miejsce zajmuje Cmentarz Łostowicki, jedna z największych nekropolii w Polsce. Zajmuje ponad 50 hektarów. Pochowani są tu zarówno znani artyści, jak i osoby, których losy wiążą się z dramatycznymi wydarzeniami w historii kraju.

Jedną z nich jest Antoni Browarczyk, kibic Lechii Gdańsk i jedna z najmłodszych ofiar stanu wojennego. W grudniu 1981 roku uczestniczył w protestach ulicznych w Gdańsku. 17 grudnia został śmiertelnie postrzelony w głowę przez funkcjonariusza Milicji Obywatelskiej. W 2008 roku pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jego grób znajduje się w kwaterze 7. Po wejściu główną bramą od ulicy Łostowickiej należy kierować się prosto, a następnie skręcić w lewo za kaplicą.

Na Cmentarzu Łostowickim spoczywa również Yach Paszkiewicz, reżyser teledysków, który współpracował z wieloma polskimi zespołami i artystami. Tworzył klipy między innymi dla De Mono, Kultu, Kazika Staszewskiego, Apteki, Macieja Maleńczuka, Wojciecha Waglewskiego, Golden Life, Hey, Budki Suflera, Big Day, Bielizny i Big Cyc. Był także współtwórcą Festiwalu Polskich Wideoklipów Yach Film. Jego grób znajduje się w kwaterze 19. Na cmentarz można wejść od ulicy Łostowickiej, a następnie skierować się w drugą alejkę w lewo.

Wśród pochowanych na tej nekropolii znajduje się Jan Pluta, perkusista i jeden z muzyków związanych z początkami zespołu Kombi. W 1974 roku wraz z Grzegorzem Skawińskim i Waldemarem Tkaczykiem założył trio Horoskop. Później muzycy dołączyli do zespołu Akcenty Sławomira Łosowskiego, który w 1976 roku oficjalnie zmienił nazwę na Kombi. Pluta opuścił zespół w 1981 roku i zamieszkał w Niemczech. W latach 2003 i 2009 ponownie występował z grupą Kombii. Jego prochy spoczęły w grobie rodzinnym na Cmentarzu Łostowickim.

Warto pamiętać również o wydzielonych kwaterach tej nekropolii, w tym Alei Zasłużonych, kwaterze Żołnierzy Armii Krajowej oraz kwaterze Sybiraków z Pomnikiem Golgoty Wschodu. To miejsca przypominające o ludziach, których losy naznaczyły wojna, represje i walka o niepodległość.

Bazylika Mariacka i Archikatedra Oliwska. Groby znanych postaci w gdańskich świątyniach

Nie wszystkie groby znanych gdańszczan znajdują się na cmentarzach komunalnych. Ważnym miejscem pamięci jest Bazylika Mariacka, w której pochowany został Paweł Adamowicz, wieloletni prezydent Gdańska. Adamowicz został zaatakowany nożem 13 stycznia 2019 roku podczas finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Zmarł następnego dnia w szpitalu. Jego śmierć poruszyła mieszkańców miasta i całą Polskę. W ostatnich słowach wypowiedzianych podczas finału WOŚP mówił o dzieleniu się dobrem. Podczas uroczystości upamiętniających prezydenta wielokrotnie przywoływano jego przywiązanie do Gdańska i mieszkańców.

W Bazylice Mariackiej pochowany jest również Maciej Płażyński, polityk, były marszałek Sejmu i jedna z ważnych postaci polskiego życia publicznego po 1989 roku. W Archikatedrze Oliwskiej spoczywa natomiast arcybiskup Tadeusz Gocłowski, wieloletni metropolita gdański, ważna postać życia religijnego i społecznego regionu.

Cmentarz Garnizonowy w Gdańsku. Tu spoczywają „Inka” i „Zagończyk”

Szczególne znaczenie ma Cmentarz Garnizonowy, gdzie spoczywają Danuta Siedzikówna „Inka” i Feliks Selmanowicz „Zagończyk”, żołnierze podziemia niepodległościowego zamordowani przez komunistyczne władze. Danuta Siedzikówna była sanitariuszką 5. Wileńskiej Brygady Armii Krajowej. Została aresztowana przez komunistyczne służby i skazana na śmierć. Zginęła w 1946 roku, mając zaledwie 17 lat. Feliks Selmanowicz był żołnierzem Armii Krajowej i uczestnikiem powojennego podziemia niepodległościowego. Ich szczątki odnaleziono po latach, a uroczysty pogrzeb państwowy odbył się w 2016 roku. Dziś ich groby są ważnymi miejscami pamięci o powojennych represjach i ludziach, którzy nie pogodzili się z narzuconą władzą.

Znane osoby pochowane w Gdyni. Anna Przybylska i zasłużeni mieszkańcy miasta

Historia Trójmiasta nie kończy się na Gdańsku. W Gdyni również można odwiedzić groby osób, które zapisały się w pamięci mieszkańców i całej Polski. Na Cmentarzu Marynarki Wojennej w Gdyni spoczywa Anna Przybylska, popularna aktorka znana między innymi z roli Marylki w serialu „Złotopolscy”. Urodziła się w Gdyni w 1978 roku, a zmarła w 2014 roku po chorobie nowotworowej. Miała 36 lat. Została pochowana w grobie rodzinnym, w którym wcześniej spoczął jej ojciec Bogdan.

Jej śmierć poruszyła fanów w całej Polsce. Przybylska była ceniona za naturalność, poczucie humoru i role w produkcjach filmowych oraz telewizyjnych. Do dziś pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktorek związanych z Trójmiastem.

Z kolei Cmentarz Witomiński jest miejscem spoczynku wielu zasłużonych gdynian. Pochowani są tu między innymi Franciszka Cegielska, była prezydent Gdyni, Jan Radtke, pierwszy polski wójt Gdyni, Franciszek Arciszewski oraz Danuta Baduszkowa, reżyserka i pedagożka teatralna. Warto pamiętać, że gdyńskie nekropolie kryją również groby ludzi związanych z rozwojem miasta, jego kulturą, edukacją i życiem społecznym. Ich historie pokazują, jak wiele różnych środowisk tworzyło współczesną Gdynię.

Cmentarz Katolicki w Sopocie. Marian Mokwa, Jan Kaczkowski i Andrzej Grubba

W Sopocie warto odwiedzić Cmentarz Katolicki, na którym spoczywają artyści, pisarze, duchowni i sportowcy związani z Pomorzem.

Znajduje się tu grobowiec rodziny Mokwów, w którym pochowany jest Marian Mokwa, malarz i twórca związany z morzem oraz pomorską kulturą. Jego obrazy przedstawiające Bałtyk i życie nadmorskie należą do ważnych elementów regionalnego dziedzictwa artystycznego.

Na sopockiej nekropolii spoczywa również ksiądz Jan Kaczkowski, założyciel Puckiego Hospicjum pw. św. Ojca Pio. Był znany z działalności na rzecz osób ciężko chorych, otwartości i umiejętności rozmawiania o trudnych sprawach. Jego publiczne wystąpienia i książki przybliżały temat opieki paliatywnej oraz godności osób u kresu życia.

W Sopocie pochowana jest także Stanisława Fleszarowa-Muskat, popularna pisarka, której powieści zdobyły szerokie grono czytelników. Na cmentarzu znajduje się również grób Weroniki Miłosz, matki noblisty Czesława Miłosza.

Wśród znanych osób spoczywających w Sopocie jest również Andrzej Grubba, wybitny tenisista stołowy, wielokrotny medalista mistrzostw świata i Europy. Był jednym z najbardziej utytułowanych polskich sportowców w tej dyscyplinie. Jego grób znajduje się na szczycie jednego ze wzgórz, dlatego dotarcie do niego wymaga nieco wysiłku.

Znane groby w Gdańsku. Gdzie szukać miejsc pamięci?

Osoby odwiedzające gdańskie nekropolie mogą odnaleźć miejsca pochówku wielu kolejnych zasłużonych postaci. Na Srebrzysku spoczywają między innymi Janina Jarzynówna-Sobczak, tancerka, choreografka baletu i pedagożka, Krystyna Chojnowska-Liskiewicz, żeglarka, która jako pierwsza kobieta na świecie samotnie opłynęła Ziemię na jachcie „Mazurek”, oraz Józef Czyżewski, działacz Polonii Gdańskiej, którego grób przeniesiono po wojnie z cmentarza przy Kaplicy Królewskiej.

Na Cmentarzu Oliwskim warto zwrócić uwagę na groby osób związanych z historią, kulturą i sportem. Na Srebrzysku Aleja Zasłużonych przypomina o działaczach społecznych, naukowcach, politykach i ludziach związanych z powojenną odbudową Gdańska. Na Łostowicach znajdują się natomiast kwatery upamiętniające żołnierzy Armii Krajowej i Sybiraków. Gdańskie nekropolie są nie tylko miejscami pochówku. To także przestrzenie, w których można odnaleźć ślady historii miasta, od walki o niepodległość i narodzin Solidarności po rozwój kultury, nauki, sportu i przemysłu stoczniowego.