Na ul. Franciszka Rakoczego ruszają przygotowania do remontu jednego z najbardziej charakterystycznych obiektów inżynierskich w Gdańsku. Zanim jednak pojawią się koparki i frezarki do asfaltu, warto zrozumieć, czym jest ta estakada i dlaczego jej modernizacja ma tak duże znaczenie.
Ruszają przygotowania do remontu estakady Rakoczego
Od 10 lutego 2026 roku wykonawca rozpoczął prace organizacyjne przy estakadzie Rakoczego w Gdańsku. Trwa porządkowanie terenu, tworzenie zaplecza budowy oraz ustawianie oznakowania pod tymczasową organizację ruchu.
To jeszcze nie właściwy remont, ale etap niezbędny, żeby roboty mogły przebiegać bezpiecznie. Miasto jasno komunikuje, że faktyczne prace budowlane ruszą dopiero przy sprzyjającej pogodzie, a tempo robót będzie zależało od warunków atmosferycznych.
Co obejmie remont estakady Rakoczego
Zakres prac jest szeroki i dotyczy zarówno nawierzchni, jak i elementów konstrukcyjnych.
W ramach inwestycji przewidziano między innymi:
- wymianę nawierzchni jezdni wraz z częściową wymianą izolacji płyty pomostu,
- remont kap chodnikowych i wykonanie nawierzchni z żywic,
- demontaż i ponowny montaż barier drogowych oraz balustrad,
- wymianę wpustów mostowych i krawężników.
Zadanie realizowane jest w formule zaprojektuj i wybuduj, co oznacza, że wykonawca odpowiada zarówno za projekt szczegółowy, jak i późniejsze roboty.
Jak będzie wyglądała organizacja ruchu na estakadzie Rakoczego
Roboty zostaną podzielone na etapy tak, aby estakada mogła funkcjonować przez cały czas trwania inwestycji.
Najważniejsze założenia są jasne:
- ruch pieszy będzie zachowany, co najmniej jeden chodnik ma być dostępny cały czas,
- ruch tramwajowy będzie odbywał się bez ograniczeń,
- utrzymany zostanie nieprzerwany, dwukierunkowy ruch samochodowy, w tym dla autobusów komunikacji miejskiej.
Najbardziej uciążliwe prace, zwłaszcza związane z układaniem nawierzchni bitumicznej, mają być prowadzone nocą lub w weekendy, aby jak najmniej utrudniać codzienne dojazdy.
Kto realizuje inwestycję i kiedy koniec
Wykonawcą robót jest spółka MOST Sp. z o.o. z Sopotu. Umowa z miastem została podpisana 29 października 2025 roku.
Zakończenie całego zadania przewidziano na 29 stycznia 2027 roku. Szczegółowe harmonogramy poszczególnych etapów będą jednak na bieżąco dostosowywane do aktualnych warunków pogodowych.
Dlaczego ta estakada jest wyjątkowa
To nie jest zwykły wiadukt. Estakada Rakoczego to najdłużej budowany obiekt mostowy w historii Gdańska. Jej wznoszenie trwało aż 19 lat. Dla ruchu samochodowego została warunkowo otwarta po 17 latach budowy, a pierwsze tramwaje pojawiły się na niej dopiero 36 lat od rozpoczęcia prac.
Gigant z czasów PRL
Dokumentację przygotowano w 1979 roku w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego w Gdańsku, w pracowni legendarnego inżyniera Henryka Huzara. Głównym projektantem był Józef Wasilewski.
Obiekt zaprojektowano z ogromnym rozmachem:
- długość 355 metrów,
- szerokość 44 metry,
- wydzielone torowisko tramwajowe,
- obustronne chodniki,
- dwie trzypasmowe jezdnie o parametrach zbliżonych do autostradowych.
Powierzchniowo estakada jest dwukrotnie większa niż most wantowy nad Martwą Wisłą. Można na niej zmieścić dwa pełnowymiarowe boiska piłkarskie.
Dziś wielu ekspertów mówi wprost, że była to typowa PRL-owska gigantomania, zaplanowana jako element przyszłego wielkiego węzła komunikacyjnego z Trasą Politechniczną, która nigdy nie powstała w zakładanym kształcie.
Trudne warunki budowy i walka z naturą
Teren pod estakadą był podmokły, bagnisty i pełnił funkcję naturalnej retencji wód opadowych. W miejscu dzisiejszego sądu znajdowała się niegdyś ferma lisów. Budowę rozpoczęto 23 kwietnia 1979 roku. Pale fundamentowe wykonywała firma Energopol 4. Szybko pojawiły się ogromne problemy z gruntem, wodą i błotem. Wiosenne roztopy zamieniały plac budowy w grzęzawisko. Trzeba było zastosować stalowe ścianki szczelne, które pierwotnie nie były przewidziane. Fundament jednej z podpór udało się wykonać dopiero za piątym razem.
Przez kilka lat budowa była ciągłą walką z wodą, kurzem, błotem i niedoborem materiałów. Brakowało cementu, stali zbrojeniowej, drewna i sprzętu.
Konstrukcja i montaż
Estakada składa się z 14 przęseł opartych na słupowych filarach. Każde przęsło tworzyło 22 prefabrykowane belki sprężone w kształcie litery U. Początkowo planowano produkować je na miejscu, ale z powodu linii wysokiego napięcia nad placem prefabrykacji prace wstrzymano. Ostatecznie belki wytwarzano w Kielcach i montowano specjalną dźwignicą pełzającą.
Ich transport trwał lata. Łącznie trzeba było wykonać przejazd 22 pociągów z prefabrykatami. Montaż, który teoretycznie mógł trwać miesiące, ciągnął się prawie cztery lata.
Kiedy estakada zaczęła działać
W październiku 1995 roku przeprowadzono próbne obciążenia z użyciem ośmiu ciężarówek Tatra, każda o masie 30 ton. Testy wypadły pozytywnie. 21 grudnia 1995 roku estakadę warunkowo otwarto dla ruchu samochodowego. Nie oznaczało to jednak końca prac. Przez kolejne lata trwały naprawy i zabezpieczenia konstrukcji.
Ostatecznie budowę zamknięto formalnie 8 kwietnia 1998 roku.
Pierwsze tramwaje przejechały po estakadzie dopiero w sierpniu 2015 roku.
Komentarze (0)