Efekt prania zależy nie tylko od temperatury, wybranego programu i jakości detergentu. Równie ważne jest miejsce, do którego trafia proszek, żel lub inny preparat. Szuflada pralki została skonstruowana w taki sposób, aby urządzenie mogło pobierać poszczególne środki w ściśle określonych momentach. Jeżeli zostaną umieszczone w niewłaściwych przegródkach, pralka zastosuje je zbyt wcześnie albo zbyt późno.
Standardowa szuflada ma zazwyczaj trzy komory. Nie istnieje jednak jedna kolejność przegródek stosowana przez wszystkich producentów. W jednym modelu największa komora znajduje się po lewej stronie, w innym po prawej. Z tego powodu należy kierować się symbolami, a w razie wątpliwości sprawdzić instrukcję konkretnego urządzenia.
Najważniejsze oznaczenia to rzymskie cyfry I i II oraz symbol przypominający kwiatek albo gwiazdkę. Każdy z tych znaków odpowiada innemu etapowi cyklu. Przyzwyczajenie do układu szuflady w poprzedniej pralce może zatem prowadzić do pomyłek po zakupie nowego urządzenia.
Symbole I i II na szufladzie pralki
Komora oznaczona cyfrą I przeznaczona jest na detergent wykorzystywany podczas prania wstępnego. Funkcja ta sprawdza się przy mocno zabrudzonej odzieży, na przykład ubraniach roboczych, rzeczach pokrytych błotem lub tekstyliach wymagających wstępnego namoczenia. Jeżeli użytkownik wybierze zwykły program bez prania wstępnego, środek umieszczony w tej przegródce może nie zostać wykorzystany zgodnie z oczekiwaniami.
Cyfra II wskazuje komorę prania zasadniczego. To do niej należy wsypać proszek albo wlać płynny detergent używany podczas głównej części programu. Zwykle jest to największa przegródka, ponieważ znajduje się w niej podstawowa dawka środka piorącego. Jeżeli detergent trafi do innej komory, na właściwym etapie cyklu może go zabraknąć, a plamy oraz zabrudzenia pozostaną na tkaninach.
Nie należy również traktować przegródki oznaczonej cyfrą I jako dodatkowego miejsca na detergent do prania zasadniczego. Wsypanie środka do obu komór nie zwiększy automatycznie skuteczności zwykłego programu. Może natomiast doprowadzić do zastosowania zbyt dużej ilości preparatu, utrudnić płukanie i pozostawić osad na ubraniach lub wewnątrz urządzenia.
Do czego służy komora oznaczona kwiatkiem?
Najmniejsza komora, oznaczona najczęściej kwiatkiem lub gwiazdką, przeznaczona jest na płyn zmiękczający do tkanin. Pralka pobiera go podczas płukania, gdy zasadnicza część detergentu została już usunięta z ubrań. Preparat pozostaje wówczas na włóknach, nadając im zapach, ograniczając elektryzowanie i wpływając na odczuwalną miękkość materiału.
Wsypanie proszku albo wlanie detergentu do komory z kwiatkiem oznacza, że środek piorący może trafić do bębna dopiero pod koniec programu. Nie będzie miał odpowiednio dużo czasu na usunięcie zabrudzeń, a podczas krótkiego płukania może nie zostać dokładnie wypłukany. Skutkiem mogą być niedoprane ubrania, zacieki, białe ślady po proszku, szorstkość materiału albo zbyt intensywny zapach preparatu.
Pomyłka działa również w drugą stronę. Płyn zmiękczający wlany do komory oznaczonej cyfrą II zostanie pobrany podczas prania zasadniczego. Następnie może zostać wypłukany wraz z detergentem, przez co nie spełni swojej funkcji w końcowej części programu.
Poziom MAX w pralce zabezpieczeniem przed wyciekiem
W komorze przeznaczonej na płyn zmiękczający znajduje się oznaczenie MAX. Nie jest ono jedynie sugestią dotyczącą oszczędnego dozowania. W wielu urządzeniach przegródka działa na zasadzie syfonu. Jeżeli poziom płynu będzie zbyt wysoki, mechanizm może uruchomić się przedwcześnie, a preparat spłynie do bębna jeszcze przed rozpoczęciem właściwego etapu płukania.
Samsung informuje, że przekroczenie maksymalnego poziomu może powodować plamy na ubraniach, gromadzenie się osadu, problemy z dozowaniem oraz nieprzyjemny zapach. Producent ostrzega również przed ryzykiem wycieku i uszkodzenia urządzenia.
Electrolux zaleca, aby szufladę zamykać spokojnie, ponieważ gwałtowne wsunięcie może doprowadzić do przelania płynu do sąsiedniej komory lub przedwczesnego opróżnienia dozownika.
Ryzyko dotyczy także pozostałych przegródek. Nadmiar detergentu zwiększa ilość piany i utrudnia jego dokładne usunięcie z tkanin. Może również pozostawać w przewodach, na uszczelkach i innych elementach urządzenia. Bosch wskazuje, że zbyt duża dawka środka piorącego może wymagać dodatkowego płukania, a tym samym zwiększać zużycie wody i energii.
Prawidłowe dozowanie detergentu zależne od warunków
Nie istnieje jedna dawka detergentu odpowiednia dla każdego prania. Należy uwzględnić masę wsadu, stopień zabrudzenia ubrań, stężenie preparatu i twardość wody. Informację o twardości można znaleźć między innymi na stronach lokalnych przedsiębiorstw wodociągowych. Ma ona znaczenie, ponieważ w twardej wodzie detergent może działać inaczej niż w miękkiej.
Nowoczesne systemy automatycznego dozowania korzystają właśnie z takich danych. Rozwiązanie i-DOS firmy Bosch uwzględnia między innymi wielkość załadunku, rodzaj tkanin, stopień ich zabrudzenia, stężenie środka oraz twardość wody. Według producenta technologia pozwala zużyć do 38 proc. mniej detergentu. Pokazuje to, że o efekcie prania decyduje właściwie dobrana porcja preparatu, a nie maksymalne wypełnienie szuflady.
Osobne zasady dotyczą kapsułek i tabletek piorących. Samsung zaleca, aby nie umieszczać ich w standardowej szufladzie, lecz bezpośrednio w bębnie, zgodnie ze wskazówkami producenta środka. Przy stosowaniu płynnego detergentu w niektórych modelach potrzebna jest specjalna wkładka. Może być ona zbędna przy używaniu proszku, dlatego przed zmianą rodzaju preparatu warto sprawdzić instrukcję urządzenia.
Czyszczenie szuflady pralki i usuwanie osadu
Wilgoć oraz pozostałości środków piorących tworzą warunki sprzyjające powstawaniu osadu, biofilmu, pleśni i nieprzyjemnego zapachu. Zabrudzenia mogą również blokować kanały, którymi woda wypłukuje preparaty z poszczególnych komór. W konsekwencji część detergentu pozostaje w szufladzie albo trafia do bębna w nieodpowiedniej ilości.
Bosch zaleca czyszczenie dozownika mniej więcej co dwa miesiące. Szufladę należy wyjmować zgodnie z instrukcją, ponieważ konstrukcja mechanizmu zwalniającego różni się zależnie od modelu. Przegródki można umyć pod bieżącą wodą, wykorzystując miękką szczotkę do usunięcia pozostałości. Oczyszczenia wymagają także prowadnice, przestrzeń za szufladą oraz widoczne dysze doprowadzające wodę.
Nie każda pralka posiada tradycyjny układ trzech komór. Urządzenia wyposażone w automatyczne dozowanie mają większe zbiorniki na środki, natomiast niektóre modele przeznaczone na rynek amerykański posiadają dodatkową przegródkę na wybielacz. Dlatego o sposobie używania szuflady powinny rozstrzygać symbole i instrukcja danego urządzenia, a nie samo położenie komór.
Źródła:
- Android.com.pl, „Do czego służy trzecia komora pralki? Wiele osób używa jej nieprawidłowo”
- Samsung, poradnik dotyczący używania komór szuflady pralki
- Samsung, informacje o dozowaniu detergentów i skutkach przekroczenia poziomu MAX
- Electrolux, poradnik dotyczący przedwczesnego spływania płynu zmiękczającego
- Bosch, materiały dotyczące dozowania i systemu i-DOS
- Bosch, instrukcja czyszczenia dozownika detergentu
Komentarze (0)