Masz nadciśnienie? Możesz dostać 215,84 zł miesięcznie. Trzeba spełnić konkretne warunki

Zasiłek pielęgnacyjny należy do świadczeń, przy których sytuacja finansowa osoby uprawnionej nie ma znaczenia. W 2026 r. jego wysokość wynosi 215,84 zł miesięcznie. Nie oznacza to jednak, że pieniądze może otrzymać każda osoba cierpiąca na nadciśnienie tętnicze.

Jak opisuje „Głos Szczeciński”, możliwość uzyskania świadczenia dotyczy osób spełniających warunki wynikające z przepisów o świadczeniach rodzinnych. W przypadku osób przed ukończeniem 75 lat kluczowe znaczenie ma przede wszystkim niepełnosprawność potwierdzona odpowiednim orzeczeniem.

Samo rozpoznanie konkretnej choroby nie tworzy prawa do zasiłku. Liczy się to, w jakim stopniu stan zdrowia ogranicza codzienne funkcjonowanie i czy spełnione zostały ustawowe przesłanki.

Nadciśnienie tętnicze a prawo do świadczenia

Nadciśnienie jest chorobą, której przebieg może wyglądać bardzo różnie. U części pacjentów pozostaje pod kontrolą dzięki leczeniu i nie powoduje istotnych ograniczeń. U innych może prowadzić do poważnych następstw dotyczących między innymi układu sercowo-naczyniowego, nerek czy mózgu.

Dlatego osoba z nadciśnieniem nie otrzymuje zasiłku pielęgnacyjnego wyłącznie dlatego, że lekarz postawił takie rozpoznanie. Znaczenie ma całokształt stanu zdrowia oraz wpływ chorób na sprawność i samodzielność.

Przy ustalaniu stopnia niepełnosprawności analizowane są rzeczywiste ograniczenia występujące u konkretnej osoby. W praktyce dwaj pacjenci z tym samym rozpoznaniem mogą więc uzyskać zupełnie różne orzeczenia.

Orzeczenie otwierające drogę do zasiłku pielęgnacyjnego

Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje niepełnosprawnemu dziecku. O świadczenie może również ubiegać się osoba, która ukończyła 16 lat i posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Prawo do pieniędzy może mieć także osoba z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała przed ukończeniem przez nią 21. roku życia.

To właśnie te warunki, a nie sama nazwa choroby, przesądzają o możliwości otrzymywania 215,84 zł miesięcznie.

Osoba cierpiąca na nadciśnienie, u której choroba nie powoduje istotnego ograniczenia sprawności, nie uzyska więc świadczenia tylko na podstawie diagnozy. Inna sytuacja może dotyczyć pacjenta, u którego wystąpiły poważne powikłania albo nadciśnienie współwystępuje z innymi schorzeniami istotnie utrudniającymi samodzielne funkcjonowanie.

Zasiłek pielęgnacyjny po ukończeniu 75 lat

Odrębne zasady dotyczą seniorów. Ustawa o świadczeniach rodzinnych przewiduje prawo do zasiłku pielęgnacyjnego także dla osób, które ukończyły 75 lat.

W tym przypadku wiek stanowi samodzielną przesłankę przewidzianą w ustawie. Trzeba jednak pamiętać o ograniczeniach wynikających z innych przepisów.

Zasiłku pielęgnacyjnego nie wypłaca się osobie, która otrzymuje już dodatek pielęgnacyjny. Świadczenia te mają podobne nazwy, ale funkcjonują na innych zasadach i są wypłacane przez różne instytucje.

Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje również osobie umieszczonej w instytucji zapewniającej nieodpłatnie całodobowe utrzymanie.

Dodatek pielęgnacyjny z ZUS wyższy od zasiłku

Osoby pobierające emeryturę lub rentę mogą w określonych sytuacjach otrzymywać dodatek pielęgnacyjny z ZUS. Od 1 marca 2026 r. jego wysokość wynosi 366,68 zł miesięcznie.

To inne świadczenie niż zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 215,84 zł.

Dodatek pielęgnacyjny przysługuje osobie uprawnionej do emerytury lub renty, która została uznana za całkowicie niezdolną do pracy oraz niezdolną do samodzielnej egzystencji. Prawo do dodatku uzyskują również osoby, które ukończyły 75 lat.

W przypadku seniorów po ukończeniu tego wieku ZUS przyznaje dodatek z urzędu. Nie jest wówczas konieczne składanie odrębnego wniosku tylko z powodu ukończenia 75 lat.

Osoby młodsze muszą natomiast przejść procedurę związaną z oceną stanu zdrowia i niezdolności do samodzielnej egzystencji.

Sama choroba nie przesądza o decyzji ZUS

Także przy dodatku pielęgnacyjnym nie istnieje zasada, zgodnie z którą konkretna diagnoza automatycznie daje prawo do wypłaty pieniędzy.

Nadciśnienie może być jednym z elementów ocenianego stanu zdrowia, ale ZUS bierze pod uwagę stopień naruszenia sprawności organizmu i możliwość samodzielnego wykonywania podstawowych czynności życiowych.

Osoba przed ukończeniem 75 lat starająca się o dodatek ze względu na stan zdrowia musi posiadać odpowiednie orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji.

W postępowaniu wykorzystywana jest dokumentacja medyczna, w tym zaświadczenie o stanie zdrowia. Sam fakt leczenia nadciśnienia nie przesądza więc o przyznaniu dodatku.

Świadczenie wspierające dla osób wymagających pomocy

Osoby z poważnymi ograniczeniami wynikającymi ze stanu zdrowia mogą sprawdzić również warunki uzyskania świadczenia wspierającego.

Od 1 stycznia 2026 r. system obejmuje osoby, którym ustalono poziom potrzeby wsparcia wynoszący co najmniej 70 punktów. Świadczenie nie jest uzależnione od dochodu.

Jego wysokość zależy od liczby punktów przyznanych w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Przy wyniku od 70 do 74 punktów świadczenie odpowiada 40 proc. renty socjalnej. Przy 75–79 punktach jest to 60 proc., przy 80–84 punktach – 80 proc., przy 85–89 punktach – 120 proc., przy 90–94 punktach – 180 proc., a przy 95–100 punktach – 220 proc. renty socjalnej.

Także tutaj podstawą nie jest rozpoznanie konkretnej choroby. Oceniany jest zakres pomocy potrzebnej osobie w codziennym życiu.

Trzy różne świadczenia i trzy różne zasady

Osoby z nadciśnieniem lub innymi chorobami przewlekłymi powinny przede wszystkim rozróżnić zasiłek pielęgnacyjny, dodatek pielęgnacyjny oraz świadczenie wspierające.

Pierwsze z tych świadczeń wynosi 215,84 zł miesięcznie i jest związane przede wszystkim z odpowiednim stopniem niepełnosprawności albo ukończeniem 75 lat. Drugie wypłaca ZUS emerytom i rencistom spełniającym ustawowe warunki, a od marca 2026 r. jego wysokość wynosi 366,68 zł. Trzecie uzależnione jest od ustalonego poziomu potrzeby wsparcia.

W żadnym z tych przypadków samo stwierdzenie nadciśnienia tętniczego nie powoduje automatycznego przyznania pieniędzy.

PODSTAWY PRAWNE

• Ustawa z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych – przepisy regulujące zasady przyznawania zasiłku pielęgnacyjnego.
• Ustawa z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych – regulacje dotyczące dodatku pielęgnacyjnego oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji.
• Ustawa z 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym – przepisy dotyczące ustalania prawa do świadczenia na podstawie poziomu potrzeby wsparcia.

ŹRÓDŁA

• Głos Szczeciński – materiał dotyczący zasiłku pielęgnacyjnego i możliwości jego otrzymywania przez osoby z problemami zdrowotnymi.
• Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej – informacje dotyczące zasad przyznawania zasiłku pielęgnacyjnego.
• Zakład Ubezpieczeń Społecznych – zasady przyznawania dodatku pielęgnacyjnego oraz wysokość świadczenia obowiązująca od 1 marca 2026 r.
• Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej – informacje dotyczące świadczenia wspierającego oraz poziomu potrzeby wsparcia.