Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej to święto państwowe ustanowione ustawą z 20 lutego 2004 roku i obchodzone 2 maja, czyli między Świętem Pracy a Świętem 3 Maja. Data ta ma znaczenie symboliczne, bo łączy dwa ważne dni w polskim kalendarzu, a jednocześnie przypomina o historii i tożsamości narodowej. Tego samego dnia obchodzony jest także Dzień Polonii i Polaków za Granicą, co podkreśla więź z Polakami mieszkającymi poza krajem.
Symboliczna data 2 maja
Wybór 2 maja nie jest przypadkowy. W 1945 roku polscy żołnierze walczący w Berlinie umieścili biało-czerwone flagi m.in. na Reichstagu i Kolumnie Zwycięstwa, co stało się jednym z symbolicznych momentów zakończenia II wojny światowej. W okresie PRL właśnie tego dnia zdejmowano flagi po obchodach 1 maja, aby nie eksponować ich w zakazanym wtedy Święcie 3 Maja, a następnie ponownie je wywieszano przed 9 maja.
Pomysł ustanowienia Dnia Flagi pojawił się w 2003 roku jako projekt poselski. Jego inicjatorem był dziennikarz Andrzej Zaporowski, a formalnie projekt zgłosił poseł Edward Płonka. W trakcie prac legislacyjnych Senat proponował nawet, aby zamiast tego wprowadzić Dzień Orła Białego, jednak ostatecznie Sejm przyjął wersję z Dniem Flagi Rzeczypospolitej Polskiej.
Flaga Polski i jej znaczenie
Flaga Polski składa się z dwóch poziomych pasów: białego u góry i czerwonego na dole. Barwy te pochodzą bezpośrednio z herbu państwowego, czyli białego orła na czerwonej tarczy. Biel symbolicznie kojarzona jest z czystością, uczciwością i szlachetnością, natomiast czerwień z odwagą, męstwem oraz poświęceniem. W ten sposób kolory flagi nawiązują do historii i tradycji państwa polskiego.
Dziś Dzień Flagi obchodzony jest poprzez wywieszanie biało-czerwonych flag oraz organizowanie różnych akcji patriotycznych i edukacyjnych. Święto ma przypominać o znaczeniu symboli narodowych oraz o tym, że flaga jest ważnym elementem tożsamości i wspólnoty Polaków.
Komentarze (0)