Od pojedynków między stylami do wspólnych przepisów
Łączenie różnych sposobów walki ma długą historię. Starożytny pankration obejmował uderzenia i chwyty, ale jego reguł nie należy utożsamiać ze współczesnym MMA. W rozwoju nowoczesnej dyscypliny znaczenie miały brazylijskie pojedynki vale tudo oraz rywalizacja przedstawicieli różnych sztuk walki.
Pierwsza gala UFC w 1993 roku zestawiała zawodników wywodzących się z odmiennych systemów. Formuła miała mniej ograniczeń niż obecne zawody. Z czasem wprowadzano kategorie wagowe, rundy, obowiązkowe wyposażenie i szczegółowe zakazy, aby uporządkować rywalizację oraz ograniczyć zagrożenia dla uczestników.
Na przełomie XX i XXI wieku ważną rolę odegrały komisje sportowe w Stanach Zjednoczonych, zwłaszcza w New Jersey. Rozwijane wtedy Unified Rules of Mixed Martial Arts stały się punktem odniesienia dla wielu organizacji. Nie oznaczało to jednak przyjęcia identycznych zasad na wszystkich galach.
Zawodowym galom towarzyszą także MMA typy. Informacje o przepisach konkretnego wydarzenia powinny pochodzić od organizatora lub właściwej komisji sportowej. Przyjęty regulamin określa procedury stosowane podczas walki, dlatego znaczenie ma jego aktualna wersja.
Dozwolone techniki i rola sędziego
MMA dopuszcza między innymi ciosy pięściami, kopnięcia, obalenia, kontrolę w parterze i techniki poddające. Ich zakres zależy od regulaminu oraz pozycji zawodników. Działanie dozwolone wobec stojącego przeciwnika może być zabronione, gdy znajduje się on w parterze.
W zasadach opartych na Unified Rules przewinieniami są między innymi uderzenia w tył głowy i krocze, atakowanie oczu, gryzienie oraz ciągnięcie za włosy. Zabronione jest też chwytanie siatki dla uzyskania przewagi. Definicje części przewinień zmieniały się, więc starszy opis nie zawsze odpowiada zasadom danej gali.
Sędzia pilnuje przestrzegania reguł i ocenia, czy zawodnik może dalej się bronić. Może przerwać akcję, udzielić ostrzeżenia, odjąć punkt lub zakończyć pojedynek. Konsekwencje przewinienia zależą od jego charakteru i skutków dla poszkodowanego. W ocenie zdrowia uczestnika może pomagać lekarz.
Zawodnicy rywalizują w kategoriach wagowych, używając wymaganego wyposażenia, w tym rękawic i ochraniacza na zęby. W wielu organizacjach runda trwa pięć minut, a przerwa minutę. Liczbę rund ustala się zgodnie z rodzajem pojedynku i regulaminem wydarzenia.
Zakończenie walki i zasady punktowania
Pojedynek może zakończyć się nokautem, technicznym nokautem lub poddaniem. Techniczny nokaut następuje między innymi wtedy, gdy zawodnik nie jest w stanie skutecznie się bronić. Poddanie sygnalizuje zwykle odklepaniem albo słownie. Możliwe są też inne rozstrzygnięcia, w tym dyskwalifikacja lub uznanie walki za nierozstrzygniętą.
Jeśli walka trwa przez cały przewidziany czas, wynik ustalają sędziowie punktowi. W systemie dziesięciopunktowym zwycięzca rundy otrzymuje zazwyczaj dziesięć punktów, a przeciwnik dziewięć lub mniej. Według Unified Rules pierwszeństwo mają skuteczne działania uderzane i chwytane. Sama aktywność czy utrzymywanie pozycji nie przesądza o wygraniu rundy.
Organizacje mogą różnić się zakresem dopuszczalnych technik, polem walki, czasem pojedynku i punktowaniem. Zasady MMA tworzą więc zbiór regulaminów o wspólnym rdzeniu. Dla konkretnej gali rozstrzygające pozostają przepisy faktycznie przyjęte przez jej organizatora.
E-TOTO Zakłady Bukmacherskie Sp. z o.o. to legalny bukmacher posiadający zezwolenie na urządzanie zakładów wzajemnych. Gra u nielegalnych podmiotów jest zabroniona i grozi konsekwencjami prawnymi. Hazard wiąże się z ryzykiem i może prowadzić do uzależnienia. Graj odpowiedzialnie. Osoby poniżej 18 roku życia nie mogą brać udziału w grach hazardowych.
Artykuł sponsorowany
